wtorek, 8 grudnia 2015

Rozdział 3

                Rozdział 3
... Tracy zacisnęła dłonie na szkolnej ławce, zdrapując z niej farbe od spodu. Podnisła głowę i spojżała na Scotta, trochę jakby ze strachem.
    - Idą po nas- wyszeptała, tak jakby nie chciała żeby ktokolwiek prócz Scotta ją usłyszał- Przyjdą po nas wszystkich.- po tych słowach wstała z krzesła. Przeszła pare kroków, upadła, a z jej ust wypłynęła srebrna substancja, przypominająca rtęć.
    Scott zawahał się przez chwile, po czym podniósł nieprzytomną dziewczyne i wyszedł szybkim krokiem ze szkoły, zapewne chcąc zawieść ją do kliniki weterynaryjnej. Za nim pobiegli Liam, Kira i Lydia. Na korytarzu spotkali równierz Stilesa i Malie. Gdy wnieśli Tracy na tylne siedzenie Jeepa Stilesa, Scott stanął nieruchomo, jakby się nad czymś zastanawiał.
    - Myślę...- zaczął, zwracając się do Stilesa- Myśle że Liam, Kira i Lydia powinni zostać w szkole. Musicie nas kryć, okey? My ją zawieziemy do Deatona, on napewno coś poradzi.
    - Zgoda.- przytaknęła Kira- Ale... Uważajcie. Z nią jest coś nie tak.
    Scott przytaknął. Malia i Stiles usiedli z przodu, Scott z tyłu z Tracy. I odjechali.

    - Nie wiem.- oznajmił Deaton- Nigdy nie miałem do czynienia z taką istotą. W dodatku, ledwo zdążyłem zrobić nacięcie na jej skórze, a po ranie nie było ani śladu. Błyskawicznie się uzdrawia. Nic nie rozumiem.
    - Ty?- spytał Scott z rezygnacją
    - Nie jestem wszechwiedzący, wszystkoumiejący, Scott. Zresztą chyba tylko ten kto ją stworzył wie co się z nią dzieje. Może powinniście znaleść tych, którzy za to odpowiadają?
    - Nie będzie łatwo- powiedziała Malia
    - To wiemy napewno.- potwierdził weterynarz- A teraz pomóżcie mi ją obrócić.
    Zrobili to o co prosił Deaton. Mężczyzna podwinął jej bluzkę, odsłaniając plecy. Pod skórą dziewczyny coś się poruszało, jakby... Gigantyczna, półmetrowa stonoga. Wszyscy przyglądali się temu, dość ohydnemu, zjawisku. Najgorsze jednak jeszcze nie minęło. Z pod jej skóry dosłownie wyrwał się kręgosłup ( przynajmniej na to wyglądało) po czym zmienił się w ogon z ostrym zakończeniem, który niegroźnie zranił Stilesa w ramię. Potem Scotta w twarz, Malię w nadgarstek, a Deatona w przedramię. Cała czwórka wylądowała sparaliżowana jadem na podłodze. Nie mogli się poruszyć. Teraz wszystko było już pewne.
    - Czy ona...?
    - Jest Kanimą- dokończył Stiles za Scotta. Byli niemal pewni że jest wilkołakiem. Jak widać mylili się...

    W tym samym czasie Lydia i Kira miały ostatnią lekcję. Przedsiębiorstwo z trenerem Fintstock'iem. Jak zwykle nudna, do niczego niepotrzebna lekcja.
    - Gdzie znowu podziewają się Scott i Stiles?- zapytał trener
    - I Malia.- dodała jakaś dziewczyna z tyłu
    - Kto?- trener nie miał zbyt dobrej pamięci do "nowych" osób
    - To ta... Dziewczyna Stilesa. Jest tu już od roku.- uświadomiła mu Kira
    - Nie kojaże. W każdym razie, powiedz im że jeśli będą opuszczać tyle lekcji, niezaliczą semestru.

    - Wyobraźcie sobie że sie poruszacie. Uda wam się. To raczej kwestia uzdrawiania.- powiedział Deaton do Malii i Scotta
    - Myślisz że to sie uda?- Scott miał wątpliwości.
    - Chociaż spróbujmy- zdecydowała Malia. Zamknęła oczy i skupiła się. Próbowała się poruszyć, ale niestety narazie jej nie wychodziło. Nagle poczuła mrowienie w lewej ręce.
    - Malia... Poruszyłaś ręką. Próbuj dalej.- powiedział ze zdumieniem Scott.
    - Chyba nie zraniła mnie zbyt głęboko.- Oznajmiła. Po paru sekundach stała już na nogach opierając się ręką o metalowy stół.- Znajde Tracy i...
    - Przyprowadzisz ją tu- dokończył Scott- Nie zabijamy. Pamiętaj.
    - I... Uważaj na siebie.- dodał Stiles. Malia przytaknęła chociaż wiedziała że jej nie widział. Był odwrócony w przeciwną stronę.
    Wybiegła z kliniki, jak najszybciej mogła i pobiegła na posterunek policji. To co zastała nie było zbyt przyjemne. Na podłodze leżało trzech zmasakrowanych policjantów, a przy drzwiach odcięty ogon, zapewne Tracy. Rozejżała się, upewniając sie że wśród ciał nie leży...
    - O cholera- powiedziała cicho, gdy zobaczyła na podłodze... Tatę Stilesa. Miał poderżnięte gardło. Zamrugała, odpędzając tym samym łzy, napływające jej do oczu. Nie mogła teraz o tym myśleć. Chociaż... To było trudne. Ale musi znaleźć Tracy, zanim zrani jeszcze kogoś.
    Poszła w stronę piwnicy, z której dobiegało nieludzkie warczenie. Tracy tam była. A z nią Lydia i Kira, które stały w rogu pomieszczenia. Kira trzymała swój miecz, a Lydia stała za nią z przerażoną miną. Jednak... Widać po niej było, że mimo iż się boi, wie że wyjdą z tego cało.
    Malia zauważyła że Tracy nie ma ogona. Prawdopodobnie Kira ucięła go Kataną. Szybko jednak odpędziła wszystkie myśli i rzuciła się na Tracy, odpychając ją jak najdalej dziewczyn.
    - Uciekajcie!- krzyknęła do nich- Szybko!- dodała. Kira chwyciła Lydię za nadgarstek i pociągnęła w strone drzwi. Malia próbowała powstrzymać Tracy przed ucieczką. Przez chwile jej nieuwagi udało jej się położyć Kanimę na podłodze. Zacisnęła ręce na jej szyjii. Dziewczyna wydała z siebie okropny dźwięk. Jej oczy zaczęły się zamykać. I wtedy Malia puściła ją i odsunęła się o dwa metry. Tracy zakaszlała parę razy. Jej wąskie, żółte oczy zmieniły się na brązowe. Z jej skóry zniknęły dziwne łuski, ogona już nie miała, a kły zmieniły się w białe, proste zęby typowe dla nastolatki. Dziewczyna wydawała się być naprawdę przerażona. Malia otworzyła usta, aby coś powiedzieć, jednak nie zdążyła. Do piwnicy wparowali Doktorzy. Roboty, a zarazem ludzie. Niemożliwe, a jednak to prawda.
    Malia wstała i chciała rzucić się na jednego z nich, ale ten najniższy powstrzymał ją, przyciskając jej głowe do ściany. Widziała jednak wszystko co pozostali dwoje zrobili Tracy. Wstrzyknęli w jej szyję jakąś srebrną substancje przypominającą rtęć. Teraz jej oczy całe zaszły tym kolorem i po chwili znów stały się brązowe. Dziewczyna upadła, a z jej ust znowu wypłynęła srebrna ciecz. I Malia wiedziała że ona już nie wstanie. Doktorzy zniknęli. A ona siedziała teraz przy ścianie, przerażona tym wszystkim. Co powie Stilesowi? Że jego tata nie żyje? Przecież on się załamie! A Scott? Pewnie pomyśli że to ona zabiła Tracy i nie da jej się nawet wytłumaczyć.
    Nie wiedziała ile czasu siedziała tam wpatrując się w podłogę. Do pomieszczenia wbiegli Scott i Stiles. Za nimi Lydia i Kira. Stiles nie wydawał się zbyt smutny, czy coś koło tego. Malia wstała z podłogi. Scott spojżał na nią zdziwiony.
    - To nie ja- rzuciła szybko, uprzedzają oskarżenie- przysięgam.
    - Okay. Wierzymy ci. Co tu się stało?- zapytał Stiles. Zobaczył że z jej oczu płyną łzy. Podszedł do niej i przytulił ją mocno. O nic nie pytał. Z własnego doświadczenia wiedział że to tylko pogorszy sytuację.
    - Stiles... - zaczęła, wciąż przytulona do niego mocno. Tym razem to on mógł tego potrzebować- Widziałeś kogoś? Jakieś... Ciała?
    - Nie. Wszystkie ofiary zostały przed chwilą zabrane przez... O co chodzi?- spytał z niepokojem w głosie.
    - Twój tata... On był wśród tych ofiar- powiedziała z żalem i znów zaczęła płakać. Stiles odsunął ją od siebie i popatrzył jej w oczy. Nic nie powiedział. Jego oczy zaczęły się błyszczeć. Zamrugał. Odwrócił się i wyszedł wymijając Scotta. Poprostu wyszedł. Nie wiadomo gdzie.
    Minęło parę dni. Stiles gdzieś zniknął. Nie odbierał telefonu, nie odpisywał na SMS'y. Nikt nie wiedział gdzie się podziewa. Malia jednak nadal u niego mieszkała. Spała w jego łóżku. Nosiła jego koszulki jako piżamę. Tak jak zawsze. Bo za nim tęskniła. Bo nie mogła zapomnieć. Choćby na chwile. Zwłaszcza jeśli miałaby go już nigdy nie zobaczyć...

2 komentarze: