Minęła 23:00. Stiles cały czas siedział na krześle w bibliotece i próbował poukładać sobie wszystko w głowie. Najpierw Doktorzy i Chimery. Potem jego tata umarł, a teraz to. Właśnie zabił człowieka. No... Może nie do końca człowieka, ale mimo wszystko zrobił to. Sama myśl o tym była dobijająca, a co dopiero spojrzeć za siebie i zobaczyć bezwładne ciało Donovana.
Tak bardzo chciał powiedzieć o tym Scottowi, ale wiedział jak ten na to zareaguje. Znał go od dawna. Wiedział że jeśli mu powie ich przyjaźń się skończy. A jeśli Scott go odrzuci, Kira równierz to zrobi. A z nią Lydia. I nie jest nawet pewien, czy Malia go poprze.
Wreszcie doszedł do wniosku, że im dłużej tam siedzi, tym większe są szanse na to że ktoś dowie się o Donovanie. Wstał i otworzył drzwi, chcąc wyjść z biblioteki. Ale... Przecież nie mógł go tak tu zostawić. Co by się stało gdyby jakiś nauczyciel to zobaczył? Lepiej załatwić to innaczej.
Zadzwonił na 911 z telefonu w bibliotece. Siedział cicho, dopóki kobieta po drugiej stronie nie oznajmiła że wyśle patrol do szkoły. Potem rozłączył się i podszedł do drzwi. Już miał je otwierać, kiedy usłyszał znajomy dzwonek telefoniczny. Odwrócił się i zobaczył coś świecącego w kieszeni Donovana. Podszedł bliżej i wyjął z niej (jak się okazało) swój telefon. Dzwoniła Malia. Odrzucił połączenie...
* * *
- Scott?- odezwała się Malia, kiedy chłopak odebrał telefon.
- Taa- odpowiedział zaspanym głosem.- Jest prawie północ, coś się stało?
- Obudziłam się przed chwilą i Stilesa nie było w pokoju. Przeszukałam cały dom, ale nigdzie go nie ma.
- Dzwoniłaś?
- Tak, ale odrzuciło połączenie. Myślałam że może ty wiesz gdzie on jest.
- Niestety nie. Zaraz u ciebie będę.- oznajmił zmartwionym głosem, po czym się rozłączył. Malia usiadła na łóżku Stilesa i jeszcze raz do niego zadzwoniła. Nie odebrał. Wstała z łóżka i... Nagle usłyszała kroki na przedpokoju. Powoli otworzyła drzwi. Ten KTOŚ, ktokolwiek to był, wchodził na górę po schodach.
Malia zaczekała parę sekund, a potem rzuciła się na nieznajomego. Popchnęła go na ścianę, zaciskając dłoń na jego szyji.
- Ile jeszcze osób będzie chciało mnie dziś udusić?!- krzyknął Stiles. Malia odsunęła się gwałtownie.- Tak bardzo mnie nienawidzisz?- zapytał, tym razem spokojniej i z nutką sarkazmu w głosie.
- Wybacz, ja... Cholera, to ty zniknąłeś na całą noc! Wiesz jak się martwiłam? W sensie... Scott, i... No wiesz. Nie to że ja...
- Przykro mi, wkopałaś się. Nie musiałaś się martwić. Chciałem się przejść.
- Ja sie wcale nie ma...- przerwała gdy usłyszała pukanie do drzwi. Poszła otworzyć.
Jak można się było spodziewać w progu stał Scott.
- Wrócił.- powiedziała szybko Malia zanim Scott się odezwał.- Poszedł się... Przejść.
- Przejść? W środku nocy?
- No właśnie.- uśmiechnęła się z satysfakcją.
- Jasne.- zaczął Stiles- Wy trzymacie razem, a to ja nie mogłem zasnąć przez chrapanie Malii.- zaśmiał się, a Scott strzelił swój typowy uśmieszek rozbawionego.
- Ja wcale nie chrapie.- zaoponowała Malia. Na tych jej słowach zakończyła się rozmowa. Scott poszedł do domu, a Malia i Stiles poszli spać. Stiles miał jednak kolejny powód żeby nie móc zasnąć. Policja pewnie już znalazła ciało Donovana. Możliwe że uczniowie szkoły będą musieli zeznawać. Tym akurat się nie przejmował. Kłamanie wychodziło mu perfekcyjnie, nawet jeśli chodzi o istoty nadprzyrodzone.
Stiles zasnął dopiero po 3:00 nad ranem, a Malia obudziła go o 6:00 żeby zdążyli do szkoły. Jednak Stiles chętnie zostałby w domu. Bał się tego co tam zastanie. Wymówka z bólem głowy nie zadziałała. Malia wiedziała kiedy udawał.
Stiles przed wyjściem poszedł do łazienki pod pretekstem że zostawił tam telefon. Podszedł do lusterka i odsłonił ramię. Widniało na nim trzyrzędowe, czerwone ugryzienie. Zasłonił ramię, co zabolało jak cholera. Wyszedł z łazienki i pobiegł za Malią w stronę swojego Jeepa. Jechał tak wolno jak tylko mógł, ale w sumie nie miało to żadnego celu. Do szkoły dotarli jeszcze przed czasem.
Stiles powoli wszedł za Malią do szkoły. Gdy byli już w budynku dziewczyna zatrzymała się i odwróciła w jego stronę.
- Denerwujesz się.- oznajmiła.- Coś się stało?
- Mi? Niee. Zdaje ci się. Poprostu radiowozy pod szkołą nigdy nie wróżą nic dobrego.- odpowiedział. Malia wiedziała jednak że chodzi o coś innego. Wzięła go za ręke i szli tak dopóki nie rozdzieliły ich ławki...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz